De dag begon met een mislukte reparatie aan het knipperlichtrelais. De enige garage in de buurt was niet behulpzaam en stuurde ons door 15 km verderop (niet op de route). 
Dat kost 1 uur heen en 1 uur terug! Maar dat lijkt maar niet door te dringen als je dat uitlegt. Gelukkig kwamen we een oude sloop BX tegen waar we van de eigenaar het juiste onderdeel uit konden halen. Wat is Karel toch handig. 

En route… Eerst nog door de vlaktes van de Marne daarna richting Troyes. Een mooie middeleeuwse stad met vakwerk huizen. Hoe dichten we bij Troyes in de buurt kwamen hoe mooier de dorpjes werden. Uiteraard gingen we er met een grote boog omheen om de snelwegen te vermijden. Althans dat was de bedoeling. Helaas kreeg Lies de haak van de elastische spin met een klap tegen haar kin en moesten we naar een dokter…en ja die zouden we alleen maar vinden in hartje Troyes.
Een heel avontuur met de trekker over de wegen die we normaal juist ontwijken. Na uren wachten bij de EHBO kwam Lies met 5 hechtingen en een stapel recepten het Hopital uit. We waren al laat en het zou moeilijk worden een slaapplek te vinden waar ook de trekker veilig zou zijn. Er zat niets anders op dan de stad verder te doorkruizen naar de Camping Municipal. Gelukkig zitten de Fransen rond deze tijd allemaal aan het diner dus het was redelijk rustig. Ben benieuwd hoe we morgen de stad weer uitkomen.

Dat kost 1 uur heen en 1 uur terug! Maar dat lijkt maar niet door te dringen als je dat uitlegt. Gelukkig kwamen we een oude sloop BX tegen waar we van de eigenaar het juiste onderdeel uit konden halen. Wat is Karel toch handig. 

En route… Eerst nog door de vlaktes van de Marne daarna richting Troyes. Een mooie middeleeuwse stad met vakwerk huizen. Hoe dichten we bij Troyes in de buurt kwamen hoe mooier de dorpjes werden. Uiteraard gingen we er met een grote boog omheen om de snelwegen te vermijden. Althans dat was de bedoeling. Helaas kreeg Lies de haak van de elastische spin met een klap tegen haar kin en moesten we naar een dokter…en ja die zouden we alleen maar vinden in hartje Troyes.Een heel avontuur met de trekker over de wegen die we normaal juist ontwijken. Na uren wachten bij de EHBO kwam Lies met 5 hechtingen en een stapel recepten het Hopital uit. We waren al laat en het zou moeilijk worden een slaapplek te vinden waar ook de trekker veilig zou zijn. Er zat niets anders op dan de stad verder te doorkruizen naar de Camping Municipal. Gelukkig zitten de Fransen rond deze tijd allemaal aan het diner dus het was redelijk rustig. Ben benieuwd hoe we morgen de stad weer uitkomen.
8 opmerkingen:
O jee, wat een boel avonturen in een keer! Het klinkt alsof jullie heel veel mooie dingen zien en meemaken, en de tegenslagen, ach, dat worden straks de mooiste verhalen moet je maar denken. Ik hoop dat alles goed gaat met Lies?
Lieve Lies en Ka, wat sturen jullie mooie foto's en schrijven jullie leuke verhalen. Een beetje pech onderweg hoort er toch ook wel bij maar een spin in je gezicht Lies, dat is toch het laatste waar ik aan gedacht zou hebben. Ik had graag even een foto, close-up, van de wond gezien om een beetje een indruk van de schade te krijgen, hoop dat het goed geneest en dat er geen infectie bijkomt. Inmiddels zullen jullie wel beter weer hebben, op de foto's zie ik , behalve wat wolken, ook wel veel blauw. Nog heel veel voorspoed en plezier de laatste dagen, veel liefs Bea
Vijf hechtingen? Wauw, dan heb je in de toekomst niet alleen stoere verhalen te vertellen, maar ook iets te laten zien!
Wel ja Pascal, doe er nog een schepje bovenop, ik hoop nog dat het mooi geneest! Bea
Au! hoop dat de mooie uitzichten de pijn een beetje verzachten. het klinkt allemaal in ieder geval fantastisch. En mijn bewondering voor Karel McGyver groeit met de dag.
liefs vanuit New York
Jacq
Gevaarlijk ding.....zo'n trekker.
Ik hoop dat je er niet veel last van hebt en dat het mooi geneest.
Lies, een spoedig herstel van je kapotte kin gewenst! Het is voor ons een waarschuwing, want wij maken ook veel gebruik van die haak-elastieken. Karel, ik hoop dat die BX clignoteur het uithoudt tot Sanglier, want meneer Citroën ont werpt niet voor continu gebruik van zo'n ding.
Veel succes verder op weg naar het doel.
We waarderen jullie blogs enorm.
groetjes, Peter en Huong
@iedereen: Het gaat goed met de wond! Veel ontsmetten en niet lachen :-)
Een reactie posten