Laatste loodjes / La derniere etappe

Met een helder hoofd en via de fietsroutes reden we, onder toeziend oog van de kampeerders de camping af en de stad door naar het zuiden. Het ging eigenlijk best makkelijk. We reden door een landschap dat al snel bourguinoise werd: heuvels, groen, koeien. We overnachtten in Tonnere. Een mooi stadje, met een geweldige kerk-ziekenzaal van Margariet de Bourgogne met een indrukwekkende zonnewijzer in de vloer. Een ander trekpleister: een magische waterbron Dionne vernoemd naar de keltische godin van het water.

Communicatie op een trekker is trouwens een hoofdstuk apart. Vaak was Lies de navigatrice en Karel de conducteur. De weg vonden we door een juiste mix van GPS en Kaart. Dubbel klopje op de linker schouder van de conducteur: naar links. Dubbel klopje op het hoofd: auto achter je. De conducteur waarschuwt op zijn beurt voor hobbels: `Hou je vast`. De rolbar bleek hiervoor zeer functioneel.

Wat ons heeft verrast is dat we niet zijn aangehouden door de politie. We stonden in Troyes zelfs nog naast een politieauto! Waarschijnlijk is de trekker toch nog sneller… En ons wat magere verblijf in Troyes maakten we goed met een geweldige lunch in Noyers, een miniatuurversie van het middeleeuwse Troyes. En de Champagne maakte plaats voor een heerlijke Chablis, zo lekker vind je ze niet in Nederland. Eindelijk kwamen we aan in de Morvan. Nog een nachtje slapen op de Municipal in Brassy en de volgende dag op pad naar onze eindbestemming Sanglier. De ochtend weer een uitdaging: de band van de kar was plat. Karel had de fiets al van de kar gehaald om naar het dorp te gaan met de band toen een kampeerder met een bandenpomp op de proppen kwam…altijd is er weer een oplossing in de beurt… Die dag vlot op pad: snel naar ons huisje. Door de hete zon en de heuvels van de Morvan. De witte koeien en de bossen. Nog een stop voor een lunch in Onlay en toen de laatste kilometers. We hadden het gehaald. Met wat kleine opstakels (de wond van Lies is al goed aan het helen en de trekker die gaat nog 50 jaar mee), eigenlijk makkelijker dan we dachten bereikten we dan ons huisje in Sanglier.

Een geweldig onthaal door een mooie tuin met veel fruit in de bomen en een geweldig betegeld terras (dank Hans en Ria!!!) en een bubbeltje met de buren.

Het is ons gelukt!

We willen bij deze nog alle mensen die is geholpen hebben onderweg bedanken: Joyce voor het gebruik van het internet in St Honore, De vrienden van Jan en Veerle bij Hannappes voor het gebruik van het internet. Camping Klaverweide (voor de mooie camping, gebruik van internet en de werkplaats) en het Sluisje (voor het s'nachts mogen landen in de schuur na de Westerschedetunnel). Betty en Marianne voor hun aanmoediging voor de Westerscheldetunnel, Jan en Veerle, dank voor de heerlijke rustdag. Jacque en Pascal en Hans en Rieja dank voor jullie support en route. En natuurlijk ook dank voor alle volgens van de blog en de sms-ers. En ook veel dank aan de familie van Adrichem voor hulp en gezelligheid om de trekker voor te bereiden. En iedereen die we zijn vergeten....

Merci a les Belges et Francaises qui nous ont aide en route. Surtout l' homme au bar en Merbes le Chateau qui nous a trouve une Chambres d'hotes et nous a invite a gouter des bierres Belges. Et le couple sympa du Chambre d'hote dans la ferme de Champagne. Et le couple aimable dans Fere Champagnoise qui nous ont trouve un camping et invite pour un appero avec champagne ;-)

Oponthoud

De dag begon met een mislukte reparatie aan het knipperlichtrelais. De enige garage in de buurt was niet behulpzaam en stuurde ons door 15 km verderop (niet op de route). Dat kost 1 uur heen en 1 uur terug! Maar dat lijkt maar niet door te dringen als je dat uitlegt. Gelukkig kwamen we een oude sloop BX tegen waar we van de eigenaar het juiste onderdeel uit konden halen. Wat is Karel toch handig. En route… Eerst nog door de vlaktes van de Marne daarna richting Troyes. Een mooie middeleeuwse stad met vakwerk huizen. Hoe dichten we bij Troyes in de buurt kwamen hoe mooier de dorpjes werden. Uiteraard gingen we er met een grote boog omheen om de snelwegen te vermijden. Althans dat was de bedoeling. Helaas kreeg Lies de haak van de elastische spin met een klap tegen haar kin en moesten we naar een dokter…en ja die zouden we alleen maar vinden in hartje Troyes.
Een heel avontuur met de trekker over de wegen die we normaal juist ontwijken. Na uren wachten bij de EHBO kwam Lies met 5 hechtingen en een stapel recepten het Hopital uit. We waren al laat en het zou moeilijk worden een slaapplek te vinden waar ook de trekker veilig zou zijn. Er zat niets anders op dan de stad verder te doorkruizen naar de Camping Municipal. Gelukkig zitten de Fransen rond deze tijd allemaal aan het diner dus het was redelijk rustig. Ben benieuwd hoe we morgen de stad weer uitkomen.

De regen

De nacht was wat onrustig. Het leek wel of er constant water stroomde… Het bleek de hele nacht geregend te hebben. De lucht was donker en de avond had het nog geonweerd. We kregen al het visioen van een trekker met een verlengde uitlaat in het midden van de weidse velden getroffen door de bliksem. Gelukkig begon het al wat minder hard te regenen zodra we op pad gingen.
Nadeel van de trekker, en vooral de banden is dat water opspat van de wielen. Werden we niet nat van de regen, dan was het wel van het natte wegdek. Het kostte moeite de door de wielen gepureerde naaktslakken te ontwijken ;-§
De champagneranken op heuvels maakten plaats voor de eindeloze akkers van de Marne, kilometers lang.
In Fere Champanoise gingen we op zoek naar logement. Aan een vriendelijk paar vroegen we naar een hotel of camping. We werden uitgenodigd voor een drankje; champagne ;-). De camping was gelukkig niet ver…

Champagne

Een goede rustdag gehouden vrijdag bij Jan en Veerle waar we ook wel aan toe waren want het trekkeren is toch wel vermoeiend (last van spieren die je normaal niet gebruikt en belasting van je rug)
Na lang zoeken in de buurt van Hannappes eindelijk een internetmogelijkheid gevonden, eerst gevraagd in een kroeg maar daar lag de server plat. Later bij een Chambre d’hote geslaagd.
‘S middags lekker geluncht met heerlijke soorten Franse kaas couscoussalade en tomaat. Verrukkelijk allemaal op deze zonovergoten dag
Nog even geholpen met wat klussen aan de schuur en om 19.30 naar het restaurant gewandeld waar we goed hebben gegeten.
De volgende morgen(zaterdag 1 aug.) bijtijds opgestaan, ontbeten, en Lies weer met veel passen en meten onze metalen hutkoffer zo ingedeeld dat deze ook weer dicht kan.
Bij vertrek wilde Veerle graag even voelen wat dat nou is rijden met zo’n trekker dus zij dan ook maar een stukje.
Zo nu dan maar vertrekken. Het was al half elf en we hadden nog een aardig stuk te gaan. Het "streven" is ongeveer 70 a 80 km per dag af te leggen .
De reis ging richting Reims door de noordelijke binnenlanden die bestaan uit uitsluitend uitgestrekte graanvelden afgewisseld met hier en daar een maisveld, erg mooi . De dorpen die we doorkruisten bestonden hoofdzakelijk uit grote schuren met grote combines en tractoren met enorme aanhangers om het geoogste graan te verplaatsen.
In een wat groter dorp even wat inkopen gedaan pour la route en schieten alweer aardig op.
Bij een wissel van chauffeur sloeg de motor af waarna hij wederom niet meer wilde starten, accu leeg, kwam ik tot de conclusie dat zwaailicht en koelbox geen goede combi zijn. Blijkbaar kan de dynamo niet genoeg stroom leveren en loopt langzaam de accu leeg.
Helaas, we stonden bergopwaarts dus aanduwen was geen optie op dit smalle rustige weggetje. Enfin, kar aan de kant, trekker keren al duwend en in tegengestelde richting de helling af……. Hij loopt weer pfffff, en dit alles in de brandende zon.
Eindelijk een dorp met een boulangerie waar Lies even brood en 2 tartelettes au fraises kon kopen, in het andere dorp waren beide bakkers met vacantie
Onderweg een stop voor borrel met kaas en stokbrood, helemaal goed reizen door het Franse binnenland.
Langzaam werd het tijd om een camping of andere verblijfplaats te gaan zoeken om de nacht door te brengen. Lies had al gezien in de kleinecampinggids van de ANWB, dat er weinig tot geen campings waren waarop ik dacht dat we hier en daar wat informatie moesten ontfutselen van de lokalen. Even een bar ingelopen voor een wijntje, zij wisten een gite de france op 1,5 km afstand westwaarts of een camping 10 km noordwaarts. Die laatste leek mij niets want daar waren we een uur geleden langs gereden, dus op pad naar de gite. Na 1,5 km……… GEEN GITE!!!!. Dan maar verder rijden. Inmiddels is het 19.30 en nog niets gevonden.
In het volgende dorp door, wijnranken omringd, in de champagne, een groepje mensen gevraagd naar een gite in de buurt, na enige twijfel zij een oudere vrouw dat zij een kamer had. Zij bleek de vrouw van een champagneboer te zijn en in een enorm huis te wonen aan het begin van het dorp, waar ze ons naartoe stuurde.
We mochten de trekker op de binnenplaats in de schuur parkeren, waar ook een bijgebouw was ingericht op verblijf voor klanten. De mensen waren super vriendelijk en het appartement was fantastisch niet in de laatste plaats omdat de koelkast vol stond met champagne. Wat smaakte dat fantastisch in combinatie met de aardbeientaartjes….