We hadden de eerste dag een behoorlijke tocht gemaakt. Dag 2 zouden we niet verder rijden dan de poort van de Westerscheldetunnel, zo’n 40 km. We hadden dus alle tijd om de blog bij te werken, de uitlaat te lassen, voor de eerste keer tanken, te lunchen met mosselen, nog even bij Betty langs te gaan in ’s Heerenhoek en een avond ons geestelijk voor te bereiden op de nachtelijke tocht door de Westerscheldetunnel. 
Wat is Zeeland trouwens akelig winderig. Maar hoewel de wolken erg dreigend waren vielen de buien wel mee.
De Zandkreekdam was een onverwacht opstakel. De sluis stond open en het was ons eigenlijk niet duidelijk wat we als trekker geacht werden te doen. Gelukkig schoot een lokale ons te hulp: gewoon een half uur wachten en dan mochten we er door.
Voor het doorbrengen van de avond hadden we Borssele uitgekozen. Een pittoresk dorpje met een mooi kerkje en een lieflijk pleintje onder de rook van een indrukwekkende energiecentrale. Helaas was er alleen een snackbar open…
We gingen daarom al vroeg op pad richting de poort van de Westerscheldetunnel. Om 10 uur zaten we al klaar. Voor de zekerheid belden we de operator of er geen onvoorziene werkzaamheden waren die roet in het eten zouden gooien. Alles was oké. Nog een paar uurtjes wachten. Het was inmiddels vrij koud aan het worden en het was winderig. We zaten daarom als zwervers in een hoekje gewikkeld in slaapzakken te wachten tot het moment. We dachten dat er een hele rij trekkers zich zouden opstellen voor de overtocht. We hadden al bedacht dat we ze hoflijk voor zouden laten gaan omdat wij gigantisch traag zijn. Maar tot onze verbazing waren wij de enige.
Op een gegeven moment zagen we toch een paar koplampen op ons afrijden. De lichten schenen fel in onze ogen terwijl we als zielige verkleumde mensjes op de grond zaten. Het was de politie. Wat WE hier aan het doen waren. Er was melding gemaakt van een tankwagen die illegaal aan het lozen is op de plek waar wij al uren zaten en nog niemand anders hadden gezien. Wij…tankwagen…? Blijkbaar geloofden ze ons niet helemaal en belden ze de operator van de Westerscheldetunnel. Daarna dropen ze af.
Om 12 uur was het dan zover. Het was geweldig. Die poort waar we al uren naar stonden te staren ging open. Op naar de volgende poort. Het duurde verrekte lang voordat die open ging….verdacht want eigenlijk zou die al open moeten staan. Uiteindelijk reden we de weg op richting de Westerscheldetunnel. Een baan was afgezet met kruizen. De andere baan mocht maar 70. Het was een geweldige ervaring. Zo’n klein trekkertje in zo’n grote tunnel…..fantastisch. Zou ik nog wel eens een keer willen meemaken!
Helaas zit dat er niet in. Toen we ons na een half uur tunnel afmeldden bij de operator vertelde ze ons schutterend dat ze een fout had gemaakt bij de beoordeling van de aanvraag. De volgende keer moeten we de trekker toch echt op een dieplader door de tunnel rijden. Daar hebben we voor deze keer dan mooi geluk mee gehad ;-)
Wat is Zeeland trouwens akelig winderig. Maar hoewel de wolken erg dreigend waren vielen de buien wel mee.
De Zandkreekdam was een onverwacht opstakel. De sluis stond open en het was ons eigenlijk niet duidelijk wat we als trekker geacht werden te doen. Gelukkig schoot een lokale ons te hulp: gewoon een half uur wachten en dan mochten we er door.Voor het doorbrengen van de avond hadden we Borssele uitgekozen. Een pittoresk dorpje met een mooi kerkje en een lieflijk pleintje onder de rook van een indrukwekkende energiecentrale. Helaas was er alleen een snackbar open…We gingen daarom al vroeg op pad richting de poort van de Westerscheldetunnel. Om 10 uur zaten we al klaar. Voor de zekerheid belden we de operator of er geen onvoorziene werkzaamheden waren die roet in het eten zouden gooien. Alles was oké. Nog een paar uurtjes wachten. Het was inmiddels vrij koud aan het worden en het was winderig. We zaten daarom als zwervers in een hoekje gewikkeld in slaapzakken te wachten tot het moment. We dachten dat er een hele rij trekkers zich zouden opstellen voor de overtocht. We hadden al bedacht dat we ze hoflijk voor zouden laten gaan omdat wij gigantisch traag zijn. Maar tot onze verbazing waren wij de enige.
Op een gegeven moment zagen we toch een paar koplampen op ons afrijden. De lichten schenen fel in onze ogen terwijl we als zielige verkleumde mensjes op de grond zaten. Het was de politie. Wat WE hier aan het doen waren. Er was melding gemaakt van een tankwagen die illegaal aan het lozen is op de plek waar wij al uren zaten en nog niemand anders hadden gezien. Wij…tankwagen…? Blijkbaar geloofden ze ons niet helemaal en belden ze de operator van de Westerscheldetunnel. Daarna dropen ze af.
Om 12 uur was het dan zover. Het was geweldig. Die poort waar we al uren naar stonden te staren ging open. Op naar de volgende poort. Het duurde verrekte lang voordat die open ging….verdacht want eigenlijk zou die al open moeten staan. Uiteindelijk reden we de weg op richting de Westerscheldetunnel. Een baan was afgezet met kruizen. De andere baan mocht maar 70. Het was een geweldige ervaring. Zo’n klein trekkertje in zo’n grote tunnel…..fantastisch. Zou ik nog wel eens een keer willen meemaken!
Helaas zit dat er niet in. Toen we ons na een half uur tunnel afmeldden bij de operator vertelde ze ons schutterend dat ze een fout had gemaakt bij de beoordeling van de aanvraag. De volgende keer moeten we de trekker toch echt op een dieplader door de tunnel rijden. Daar hebben we voor deze keer dan mooi geluk mee gehad ;-)
4 opmerkingen:
zoals Karel boven het lawaai uitroept: geweldig!
Wat fantastisch en helemaal omdat het eigenlijk niet kon, groetjes BEa
even over het hoofd gezien dat er ook een filmpje op stond, geweldig!
Super zeg! Nu maar hopen dat je er niet mee terug hoeft (-;
Een reactie posten